Wat is het drielandenpunt bij Arnoldstein en wat kun je er het hele jaar door doen?

Het drielandenpunt bij Arnoldstein is de plek waar Oostenrijk, Italië en Slovenië elkaar in één punt raken. Er zijn maar een handvol plekken op aarde waar drie landen samenkomen op een manier die voor gewone bezoekers goed bereikbaar is, en dit is er een van. We hebben ons vakantiehuis bewust aan de voet van de bergbaan hiernaartoe gebouwd, en dat was geen toeval. Wij komen hier al jaren voor de winter en de zomer. Elk bezoek is weer anders.

In dit blog leggen we uit wat het drielandenpunt precies is, hoe je er het beste naartoe gaat, wat je er in de verschillende seizoenen kunt doen en waarom dit voor ons de mooiste plek van Karinthië is.

Het drielandenpunt bij Arnoldstein, in het Duits Dreiländereck, is het punt in de Gailtaler Alpen waar de grenzen van Oostenrijk, Italië en Slovenië samenkomen. Dat klinkt geografisch, maar als je er staat, is het iets heel anders. Aan één kant zie je de Julische Alpen in Slovenië, waaronder de Triglav, de hoogste berg van Slovenië. Aan de andere kant liggen de Italiaanse Alpen en op een heldere dag een stukje van de Dolomieten. Recht voor je kijk je naar de Karawanken, het bergmassief dat Oostenrijk van Slovenië scheidt.

Wat het bijzonder maakt is niet alleen het uitzicht. Het is de gedachte dat je letterlijk op een punt staat waar drie landen, drie culturen en drie talen bij elkaar komen. Jaarlijks komen brandweerlieden uit alle drie de landen hier samen voor een vriendschappelijke ontmoeting. Het drielandenpunt is een vredessymbool geworden in een regio die in de twintigste eeuw door oorlog zwaar getroffen is. De bunkers in de valleien rondom Arnoldstein getuigen daar nog van.

Voor wandelaars en fietsers is het punt ook te bereiken vanuit Slovenië, via een pad van circa 7 kilometer vanuit Rateče, en vanuit Italië, via een langer maar mooi pad vanuit Tarvisio. Maar de gemakkelijkste manier voor mensen die er niet dagelijks voor trainen, is de kabelbaan vanuit Arnoldstein. Die brengt je in één rit bijna helemaal tot boven.

De bergbaan Bergbahnen Dreiländereck vertrekt vanuit het centrum van Arnoldstein en brengt je via een kabelbaan naar een hoogte van 1506 meter. De rit duurt een paar minuten en gaat door dichte dennenbossen. Als je goed kijkt, zie je naar beneden het dorp en de valleien die drie landen inlopen. Al tijdens de rit begrijp je waarom dit een bijzondere plek is.

Eenmaal boven ben je er nog niet helemaal. Het bergstation ligt op 1506 meter, maar het echte drielandenpunt ligt iets hoger. Er wacht je een klim van zo’n veertig minuten over een goed begaanbaar pad. Pittig, maar goed te doen voor mensen met redelijke conditie en stevige schoenen. Het pad is niet technisch: gewone wandelschoenen zijn voldoende. Langs de route zijn er rustpunten en op heldere dagen loopt het uitzicht al onderweg op.

Onze vakantiewoning in Arnoldstein staat aan de voet van de bergbaan. Van de voordeur naar de kabelbaan is het een paar minuten lopen, zonder auto of parkeergedoe. Zo begint elke dag naar het drielandenpunt goed.

De prijs voor de kabelbaan is betaalbaar. Voor volwassenen betaal je rond de 10 euro voor een retourticket, voor kinderen rond de 6 euro. In de winter zijn er combikaarten met het skigebied. Controleer de actuele tarieven en openingstijden op de website van Bergbahnen Dreiländereck, want die wisselen per seizoen.

In de winter verandert het drielandenpunt in een compleet wintergebied. Skigebied Dreiländereck heeft 15 kilometer piste en 7 liften, met hoogteverschillen van 680 tot 1552 meter. Het is geen groot skigebied in vergelijking met Nassfeld of Gerlitzen, maar het heeft iets wat die gebieden niet hebben: je skiet hier letterlijk aan de rand van drie landen. Dat geeft de dag een andere dimensie.

Naast het skiën is de rodelbaan een van de hoogtepunten van het winterseizoen. Die loopt 8,4 kilometer van het drielandenpunt helemaal naar beneden, langs de piste naast ons vakantiehuis. Wij hebben hem al vaker gedaan dan we kunnen tellen, en het wordt niet minder leuk. De combinatie van snelheid, sneeuw en berglucht maakt het elke keer weer een belevenis.

Wie niet wil skiën of rodelen, heeft ook genoeg te doen. Er zijn gemarkeerde sneeuwschoenwandelroutes door het gebied. Winterwandelen is ook goed mogelijk op de brede paden rondom het bergstation. En voor de echte uitdagers: toerskiërs kunnen vanuit het dal meer dan 800 hoogtemeters beklimmen op eigen kracht. Bij het bergstation zijn speciale kleedkamers voor toerders.

De rodelbaan start bovenaan en eindigt onderaan bij het dalstation. In de avonduren zijn er soms speciale rodeldagen met verlichting. Check het programma op de website van Bergbahnen Dreiländereck als je dit specifiek wil plannen.

In de zomer is het drielandenpunt een heel andere belevenis. De ski’s zijn weg, de sneeuw ook, en in hun plaats komen wandelaars, mountainbikers en mensen die gewoon omhoog willen voor het uitzicht. De kabelbaan blijft ook in de zomer rijden, zodat je niet hoeft te lopen als je liever meteen bovenop staat.

Vanuit het bergstation zijn er meerdere wandelroutes beschikbaar. De kortste loopt langs het bergrestaurant en het uitkijkpunt terug naar de kabelbaan. De langste gaan dieper de bergen in, door Oostenrijks en Sloveens landschap. Voor mountainbikers zijn er routes terug naar het dal die in de zomer goed begaanbaar zijn. Wij zien elk seizoen mountainbikers de berg opfietsen, of de kabelbaan omhoog nemen en dan de bergen inrijden.

Paragliden is ook mogelijk vanuit het drielandenpunt. Er zijn meerdere startplaatsen in het gebied. Als je dat nooit gedaan hebt maar wil proberen, zijn er bedrijven in de omgeving die tandemvluchten aanbieden. Je springt samen met een instructeur de lucht in en kijkt vanuit de lucht naar de plek waar drie landen raken. Het is een perspectief dat je niet van de grond af krijgt.

Reken op een halve tot hele dag als je het goed wilt doen. De kabelbaan omhoog duurt een paar minuten. De klim naar het echte drielandenpunt duurt daarna nog zo’n veertig minuten, afhankelijk van je tempo. Bovenop wil je even blijven staan voor het uitzicht, foto’s maken en op adem komen. Een rustige lunch of koffie op het bergterras past er makkelijk in. Terug naar het dal is er met de kabelbaan.

In de winter tel je daar de skitijd of rodelbeurt bij op, en een halve dag wordt snel een volle dag. In de zomer kan een wandelroute er ook makkelijk een uur of twee bij doen. Wij plannen het drielandenpunt altijd als een dagbesteding, niet als een uitstapje van een uur.

De kabelbaan maakt het bergstation goed bereikbaar voor iedereen. Vanaf het bergstation is er een panoramisch restaurant met een terras en een 360-graden uitzicht over drie landen. Je kunt er zitten zonder ook maar één stap extra te zetten. Dat uitzicht is al de moeite waard.

De klim naar het echte drielandenpunt, circa veertig minuten over een onverhard pad, vraagt wel om enige conditie en goede schoenen. Voor mensen die moeite hebben met steil lopen of onverharde paden, raden wij aan om te genieten van het bergstation en het restaurant. Het uitzicht van daaruit is al bijzonder. Het is ook in de winter mogelijk om het bergstation te bereiken met de kabelbaan en vervolgens rustig te wandelen op de vlakkere paden rondom het station.